﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="Łączy nas wspólny cel"> 
<author_1="Tadeusz Augustyniak"> 
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-10-15"> 
<month="10"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

Na barykadzie Komuny Paryskiej walczył Polak — Jarosław Dąbrowski. Na warszawskich cienistych Powązkach stoi ciemny obelisk z nazwiskami żołnierzy francuskich poległych w walce o wolność Polski.
Najwięksi polscy poeci — Mickiewicz, Słowacki, Norwid tworzyli wśród starych murów Paryża. Ostatnie dźwięki granych ręką Chopina mazurków rozlegały się nad paryskimi uliczkami. W Paryżu dokonała genialnego odkrycia Maria Curie-Skłodowska. Na każdym kroku spotykamy we Francji cząstkę Polski. Polskie nazwiska widnieją na Łuku Triumfalnym i na cmentarzach poległych żołnierzy. Za wolność Polski i Francji ginęli młodzi Francuzi w Oświęcimiu, ,,Za Naszą i Waszą Wolność” walczyli Polacy we francuskim Ruchu Uporu. Polski wrzesień 1939 r. i francuski maj 1940 r. przyniosły jednakowy los naszym narodom. Francja miała swoich Petainów a Polska Becków i Rydzów Śmigłych. Ci sami zdrajcy oddali w ręce okupantów nasze kraje; ta sama ręka podłożyła ogień pod Warszawę i Oradour sur Olane; te same bomby leciały na polskie i francuskie miasta; te same karabiny były wycelowane w polskich i francuskich patriotów. Tradycyjne stosunki kulturalne mocno wiążą oba nasze narody. Wiosną bieżącego roku odwiedził Polskę Jean Effel, pozostawiając nam świetną rycinę „Marianny i Krakowiaka” jako dwóch starych przyjaciół. Niedawno przebywali we Francji na gościnnych występach artyści warszawskiego Teatru Kameralnego, których przyjęcie stało się piękną manifestacją przyjaźni; dziś we francuskiej stolicy rozlega się mazowiecka piosenka wlewając do francuskich serc smętek i radość życia polskiego narodu, na naszej ziemi daje przedstawienia francuski „Theatre National Populaire”, obdarowując polskich widzów najlepszymi dziełami francuskiej twórczości teatralnej; wizyty takie można liczyć w ciągu ostatnich lat na dziesiątki. Czego zadają rewizjoniści? W wielkim domu europejskim Polska i Francja mają wspólnego sąsiada — Niemcy. Przez wiele wieków militaryzm niemiecki siał niepokój na wschód i zachód od swych granic. Zdawało się, że rok czterdziesty piaty będzie tym rokiem, który pozwolił tym europejskim „współlokatorom” żyć w pokoju. Była to nadzieja usprawiedliwiona wieloma latami zmagań. 

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
